നിന്നുടെ ഓര്മതന് വീണാ തന്ത്രികള് ,
എന് മനസ്സിലെങ്ങോ ശ്രുതിമീട്ടിയോ?
ഒരുപാടുനാളായ് നിന് മനസ്സില് ഞാന്,
വെണ് ചിരിയായുറങ്ങിയതറിഞ്ഞില്ലല്ലോ?
എന് നോട്ടം കവരുവാനായാ വീഥിയില് നിന്നിട്ടും,
നിന്നെ തൊടാതെയെന് ദ്രിഷ്ടി മറഞ്ഞപ്പോള്.
ഉണരുന്നൊരാ വിരഹ ദു:ഖത്തില് ഉടഞ്ഞൊരാ,
ഹൃദയത്തിന് വ്യധ ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലൊ?
പ്രേമത്തിന് ശോഭയില് ആകൃഷ്ടയാക്കുവാന് ന്ല്കിയ,
ആ പനിനീര്പ്പൂവിനോടെന്തേ പിണങ്ങിയതപ്പോള്.
പിണങ്ങിയതേതോ ആ സന്ധ്യയാം നിമിഷം,
എന്നിലെ പ്രണയം വിരിയുവതറിഞ്ഞില്ലല്ലോ?
ഉണര്ത്തിയോരാ പ്രണയം ഈ നീണ്ട രാവില്,
നിറച്ചു നിന്നോര്മ ഈ പ്രണയ പൂര്ണിമ.
ഞാനറിയുന്നുവോ നിന്നിലെ സ്നേഹത്തിന്,
മിഴിനീരിലലിയുന്നൊരാ വിരഹനൊമ്പരം.
പകര്ത്തി നല്കിയോ നിന് വിരഹദു:ഖം,
പങ്കുവെച്ചുവോ നിന് ഹൃദയ വേദന .
നിന് വിരഹം എന്നിലും വിരഹമായ് പടര്ന്നപ്പോള്,
നീ അടുത്തുണ്ടെങ്കില് എന്നു ഞാന് ആശിച്ചു.
കവിളില് പൊഴിയുമാ മിഴി നീരിലെന് ,
മിഴിനീരലിയിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ചു.
എവിടെ നീ പ്രിയതമാ? അറിയില്ലല്ലോ!
എവിടെ എന് തോഴാ? അറിയില്ലല്ലോ!
