31 Mar 2009
വിരഹം അറിയുമ്പോള്.
നിന്നുടെ ഓര്മതന് വീണാ തന്ത്രികള് ,
എന് മനസ്സിലെങ്ങോ ശ്രുതിമീട്ടിയോ?
ഒരുപാടുനാളായ് നിന് മനസ്സില് ഞാന്,
വെണ് ചിരിയായുറങ്ങിയതറിഞ്ഞില്ലല്ലോ?
എന് നോട്ടം കവരുവാനായാ വീഥിയില് നിന്നിട്ടും,
നിന്നെ തൊടാതെയെന് ദ്രിഷ്ടി മറഞ്ഞപ്പോള്.
ഉണരുന്നൊരാ വിരഹ ദു:ഖത്തില് ഉടഞ്ഞൊരാ,
ഹൃദയത്തിന് വ്യധ ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലൊ?
പ്രേമത്തിന് ശോഭയില് ആകൃഷ്ടയാക്കുവാന് ന്ല്കിയ,
ആ പനിനീര്പ്പൂവിനോടെന്തേ പിണങ്ങിയതപ്പോള്.
പിണങ്ങിയതേതോ ആ സന്ധ്യയാം നിമിഷം,
എന്നിലെ പ്രണയം വിരിയുവതറിഞ്ഞില്ലല്ലോ?
ഉണര്ത്തിയോരാ പ്രണയം ഈ നീണ്ട രാവില്,
നിറച്ചു നിന്നോര്മ ഈ പ്രണയ പൂര്ണിമ.
ഞാനറിയുന്നുവോ നിന്നിലെ സ്നേഹത്തിന്,
മിഴിനീരിലലിയുന്നൊരാ വിരഹനൊമ്പരം.
പകര്ത്തി നല്കിയോ നിന് വിരഹദു:ഖം,
പങ്കുവെച്ചുവോ നിന് ഹൃദയ വേദന .
നിന് വിരഹം എന്നിലും വിരഹമായ് പടര്ന്നപ്പോള്,
നീ അടുത്തുണ്ടെങ്കില് എന്നു ഞാന് ആശിച്ചു.
കവിളില് പൊഴിയുമാ മിഴി നീരിലെന് ,
മിഴിനീരലിയിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ചു.
എവിടെ നീ പ്രിയതമാ? അറിയില്ലല്ലോ!
എവിടെ എന് തോഴാ? അറിയില്ലല്ലോ!
25 Mar 2009
ഹൃദയം കവര്ന്നോരാ ദര്ശന നിമിഷം.
ഇടം കയ്യാല് ഉയര്ത്തിയോരുടയാടയും,
ഉടഞ്ഞൊരാ മൃദു കരലാളനത്തില്.
കനകക്കൊലുസ്സു നിഴലായൊരാ പാദമോ,
നാണം നിറച്ചുവാ പടിവാതിലില്.
അനുവദിച്ചാനയച്ചൊരാ പുല്ക്കൊടി,
പുണ്യമാം പാദസ്പര്ശമേല്ക്കുവാനായ്.
കരിവളകള് കൊഞ്ചിയോരാ ദളമോരോന്നും,
കമലദള ശോഭയാര്ന്നോരധരത്തില് അര്പ്പിച്ചു.
നനുചന്ദനം നെറ്റിയിലലിഞ്ഞപ്പോള്,
തുളസിക്കതിര് തോഴിയായ് ആ കാര്കൂന്തലിന്.
കരിമഷിക്കണ്ണിമകള് നടന ചുവടെഴുതുമ്പോള്,
ഹൃദയതാളം ശ്രുതിമീട്ടി നിന്നഴകില് ദേവീ.
നമ്രശിരസ്സായ്, കയ്കൂപ്പി നിന്നവള് നിന് തിരുനടയില്,
കണ്ണാ, നിന് ഓര്മ നഷ്ടമായ് ആ നിര്മല വേളയില്.
കണ്ണാ, ആ പൊന്മുളം തണ്ടിന് ശ്രുതി മാഞ്ഞുപോയി.

ഭക്തിയിലലിഞ്ഞവള് മമ ചാരെ അണഞ്ഞപ്പോള്,
ഏകി എനിക്കവള് മൃദുമന്ദഹാസം.
നിറ ശോഭയാം ആ സുസ്മിതം,
പുല്കിയുണര്ത്തിയെന് അന്തരാത്മാവിനെ.
അചലമായെന് അനുരാഗ തന്ത്രികള്,
മീട്ടുവനറിയാതെയായ് ആ ഹൃദയ തംമ്പുരുവും.
മൂകയായ്, നീ ആ ബ്രഹ്മജീവനില് മറഞ്ഞപ്പോള്,
ഹൃദയം കവര്ന്നതറിഞ്ഞില്ല ഞാന്......
അവളെന് ഹൃദയാങ്കിയായതറിഞ്ഞില്ല.......
ഉടഞ്ഞൊരാ മൃദു കരലാളനത്തില്.
കനകക്കൊലുസ്സു നിഴലായൊരാ പാദമോ,
നാണം നിറച്ചുവാ പടിവാതിലില്.
അനുവദിച്ചാനയച്ചൊരാ പുല്ക്കൊടി,
പുണ്യമാം പാദസ്പര്ശമേല്ക്കുവാനായ്.
കരിവളകള് കൊഞ്ചിയോരാ ദളമോരോന്നും,
കമലദള ശോഭയാര്ന്നോരധരത്തില് അര്പ്പിച്ചു.
നനുചന്ദനം നെറ്റിയിലലിഞ്ഞപ്പോള്,
തുളസിക്കതിര് തോഴിയായ് ആ കാര്കൂന്തലിന്.
കരിമഷിക്കണ്ണിമകള് നടന ചുവടെഴുതുമ്പോള്,
ഹൃദയതാളം ശ്രുതിമീട്ടി നിന്നഴകില് ദേവീ.
നമ്രശിരസ്സായ്, കയ്കൂപ്പി നിന്നവള് നിന് തിരുനടയില്,
കണ്ണാ, നിന് ഓര്മ നഷ്ടമായ് ആ നിര്മല വേളയില്.
കണ്ണാ, ആ പൊന്മുളം തണ്ടിന് ശ്രുതി മാഞ്ഞുപോയി.

ഭക്തിയിലലിഞ്ഞവള് മമ ചാരെ അണഞ്ഞപ്പോള്,
ഏകി എനിക്കവള് മൃദുമന്ദഹാസം.
നിറ ശോഭയാം ആ സുസ്മിതം,
പുല്കിയുണര്ത്തിയെന് അന്തരാത്മാവിനെ.
അചലമായെന് അനുരാഗ തന്ത്രികള്,
മീട്ടുവനറിയാതെയായ് ആ ഹൃദയ തംമ്പുരുവും.
മൂകയായ്, നീ ആ ബ്രഹ്മജീവനില് മറഞ്ഞപ്പോള്,
ഹൃദയം കവര്ന്നതറിഞ്ഞില്ല ഞാന്......
അവളെന് ഹൃദയാങ്കിയായതറിഞ്ഞില്ല.......
19 Mar 2009
copyright & licence


എഴുത്തുകാരി by സുന്ദരിക്കുട്ടി(തൂലികാനാമം) is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 India License.
Based on a work at ezhuttukari.blogspot.com.
Permissions beyond the scope of this license may be available at ezhuttukari@gmail.com
Copyright Given For Use Of The Original Work.
(to copy, distribute and transmit the work)
(to copy, distribute and transmit the work)
- മോഹം to editor പാഥേയം. http://www.paadheyam.com/ (link to the work)
- ജീവിതവഴിയിലെ ജനൽപ്പളികൾ to editor പാഥേയം. http://www.paadheyam.com/ (link to the work)
- ആത്മബന്ധം to editor പാഥേയം. http://www.paadheyam.com/ (link to the work)
Disclaimer: The content of this page may not be registered to any authority of copyright provider and can only licensed to the above mentioned authority. And the license may not be displayed to any copyright authority and supporting website and the author will not be liable for any kind of law and quires. And symbol of copyright is used without any permission.
ഏകാന്തമോ
ഏകാന്തമായ മനസ്സോ....?
ഇല്ല ഒരിക്കലും ഇല്ല.........
ഓര്മ്മകള് വിരിവെച്ചുറങ്ങുന്ന, ഓര്ക്കരുത് എന്ന് കരുതുന്ന ഓര്മ്മകള് ഉണര്ന്നിരുന്ന ആ ഏകാന്തരാവുകള്.....
ഉണര്ന്നിരുന്ന ആ മനസ്സു നിനക്കു പറിച്ചു തരുവാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്, അറിയുമായിരുന്നു ഏകാന്തമായിരുന്നില്ല അതെന്ന്, നിന്റെ ഓര്മ്മകള് മാത്രമല്ല, നീ കൂടെയുള്ള ഒരു ജീവിതമായിരുന്നു നിറയെ...
ആ മനക്കണ്ണു പൊഴിച്ച പനിനീര് ഇന്നും ഹൃദയത്തില് തളം കെട്ടി നില്ക്കുന്നതാര്ക്കുവേണ്ടി...? അതില് തോണിയെന്നപോല് നീ തുഴഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോള്..! മറുകരയിലെത്തിയിട്ടും അതു ഞാനെന്ന ഓര്മ്മയാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ നീ വീണ്ടും തുഴഞ്ഞകന്നു....
പക്ഷെ തുഴ നല്കിയ ആ ഓളങ്ങള് തിരമാലകളായിന്നും എന്റെ മനസ്സില് ഇരമ്പുന്നു....ഏകാന്തമായ ആ ഓര്മകള്, എന്റെ, നിറഞ്ഞുനിന്ന ഏകാന്തമല്ലാത്ത മനസ്സില് ഉണര്ന്നിരുന്നോട്ടെ.....ഞാന് ഉറങ്ങുമ്പോള് പോലും അതെന്നില് ഉണര്ന്നിരുന്നോട്ടെ.....
ഇല്ല ഒരിക്കലും ഇല്ല.........
ഓര്മ്മകള് വിരിവെച്ചുറങ്ങുന്ന, ഓര്ക്കരുത് എന്ന് കരുതുന്ന ഓര്മ്മകള് ഉണര്ന്നിരുന്ന ആ ഏകാന്തരാവുകള്.....
ഉണര്ന്നിരുന്ന ആ മനസ്സു നിനക്കു പറിച്ചു തരുവാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്, അറിയുമായിരുന്നു ഏകാന്തമായിരുന്നില്ല അതെന്ന്, നിന്റെ ഓര്മ്മകള് മാത്രമല്ല, നീ കൂടെയുള്ള ഒരു ജീവിതമായിരുന്നു നിറയെ...
ആ മനക്കണ്ണു പൊഴിച്ച പനിനീര് ഇന്നും ഹൃദയത്തില് തളം കെട്ടി നില്ക്കുന്നതാര്ക്കുവേണ്ടി...? അതില് തോണിയെന്നപോല് നീ തുഴഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോള്..! മറുകരയിലെത്തിയിട്ടും അതു ഞാനെന്ന ഓര്മ്മയാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ നീ വീണ്ടും തുഴഞ്ഞകന്നു....
പക്ഷെ തുഴ നല്കിയ ആ ഓളങ്ങള് തിരമാലകളായിന്നും എന്റെ മനസ്സില് ഇരമ്പുന്നു....ഏകാന്തമായ ആ ഓര്മകള്, എന്റെ, നിറഞ്ഞുനിന്ന ഏകാന്തമല്ലാത്ത മനസ്സില് ഉണര്ന്നിരുന്നോട്ടെ.....ഞാന് ഉറങ്ങുമ്പോള് പോലും അതെന്നില് ഉണര്ന്നിരുന്നോട്ടെ.....
17 Mar 2009
ഭൂമിക്കൊരു പ്രെണയലേഖനം
പ്രഭാതകിരണങ്ങള് നിന്നിലലിയുമ്പോള്,
നിര്മല നീലിമ കണ്ടിരുന്നു...
നിശയുടെ കറുപ്പില് നിലാവിനു വഴിമാറി,
വടിവൊത്ത നിന്നഴകാസ്വദിച്ചു...
ഇങ്കിതം അറിയിക്കാന് മഞ്ഞായ് പെയ്തപ്പോള്..
ഉറഞ്ഞു പോയി ഞാന് അറിയാതെ അറിയാതെ ..
നിന്നെ പൊതിഞ്ഞു ഞാന് ആ ധൂമകേതുക്കളേല്ക്കാതെ,
നിനക്കായ് വിരിച്ചു ഞാന് നക്ഷത്ര പൊന്നാട.
അര്ക്ക ക്രോധത്തില് കുടയായ് ഞാന്.

അറിഞ്ഞില്ലേ എന് ഹൃദയ വേദന മഴയായ് പൊഴിച്ചപ്പോള്?
ദേവീ അത് നീരായൊഴുക്കി നീ നിന് മാറില്.
എന് അനുരാഗം ധൂളിയായ് അലയുമ്പോള്,
അറിയാതെ ക്രോധം കൊടുങ്കാറ്റായിമാറി..
പരിഭവം നിറയും നിന്നുള്ളം,
കൊടുമ്പിരികൊണ്ടത് ഞാനറിഞ്ഞു..
ഒടുങ്ങാത്ത നിന് കോപം,
അഗ്നിപര്വതമായത് ഞാനറിഞ്ഞു..
അറിയൂ ഇനിയെങ്കിലും..
മൂലക മാഹാത്മ്യം ചാലിച്ചെഴുതും
അന്തരീക്ഷം ഞാന്...
അനുവദിക്കൂ നിന് പ്രേമ ഭാജനമാകാന്,
അനുവദിക്കൂ നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേരാന്....
അനുവദിക്കൂ എന്നെ അനുവദിക്കൂ
നിന് പ്രേമ ഭാജനമാകാന്, നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേരാന്....നിര്മല നീലിമ കണ്ടിരുന്നു...
നിശയുടെ കറുപ്പില് നിലാവിനു വഴിമാറി,
വടിവൊത്ത നിന്നഴകാസ്വദിച്ചു...
ഇങ്കിതം അറിയിക്കാന് മഞ്ഞായ് പെയ്തപ്പോള്..
ഉറഞ്ഞു പോയി ഞാന് അറിയാതെ അറിയാതെ ..
നിന്നെ പൊതിഞ്ഞു ഞാന് ആ ധൂമകേതുക്കളേല്ക്കാതെ,
നിനക്കായ് വിരിച്ചു ഞാന് നക്ഷത്ര പൊന്നാട.
അര്ക്ക ക്രോധത്തില് കുടയായ് ഞാന്.

അറിഞ്ഞില്ലേ എന് ഹൃദയ വേദന മഴയായ് പൊഴിച്ചപ്പോള്?
ദേവീ അത് നീരായൊഴുക്കി നീ നിന് മാറില്.
എന് അനുരാഗം ധൂളിയായ് അലയുമ്പോള്,
അറിയാതെ ക്രോധം കൊടുങ്കാറ്റായിമാറി..
പരിഭവം നിറയും നിന്നുള്ളം,
കൊടുമ്പിരികൊണ്ടത് ഞാനറിഞ്ഞു..
ഒടുങ്ങാത്ത നിന് കോപം,
അഗ്നിപര്വതമായത് ഞാനറിഞ്ഞു..
അറിയൂ ഇനിയെങ്കിലും..
മൂലക മാഹാത്മ്യം ചാലിച്ചെഴുതും
അന്തരീക്ഷം ഞാന്...
അനുവദിക്കൂ നിന് പ്രേമ ഭാജനമാകാന്,
അനുവദിക്കൂ നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേരാന്....
അനുവദിക്കൂ എന്നെ അനുവദിക്കൂ
15 Mar 2009
Cant read the text
This blog is in Malayalam. To display the text correctly, proceed as follows:
- Download the malayalm font from HERE.Copy - Paste the font to your Windows\Fonts directory (default: C:\Windows\Fonts). (If you have an older version installed in the machine, delete the old one and copy - paste the new one.)
- Click HERE to download the automatic font installer.
- VISIT FONT PACK IN FOR DETAILS.
Subscribe to:
Posts (Atom)